Hipermarkety zaczęły powstawać w Polsce kilkanaście lat temu. Wtedy były całkowitą nowością i ludzie masowo robili w nich zakupy. Dziś raczej nic w tej kwestii się nie zmieniło, tyle że hipermarketów mamy o wiele więcej, niż kiedyś. Wyrastają jak przysłowiowe „grzyby po deszczu”, umożliwiając klientom dokonywanie wygodnych zakupów – można zakupić wszystko pod jednym dachem. Jednocześnie, nowe hipermarkety oznaczają nowe miejsca pracy dla szerokiej rzeszy ludzi. Praca w hipermarkecie nie należy do wymagających pod względem wykształcenia. W zasadzie każdy, bez względu na wiek, doświadczenie czy też prezentowane dyplomy ukończenia szkół, może znaleźć pracę w hipermarkecie.

Niemniej jednak, taki rodzaj pracy ma nie tylko zalety, ale i wady. Jedną z nich jest na pewno to, że hipermarkety otwarte są 7 dni w tygodniu i nawet 24 godziny na dobę. Praca w takim wymiarze czasowym, bez wolnych weekendów, czy choćby niedziel, nie każdemu przypadnie do gustu. Regularnie w mediach pojawiają się doniesienia o wykorzystywaniu pracowników w sklepach wielokopowierzchniowych różnych marek. Praca po 12-14 godzin, bez możliwości wzięcia wolnego jest na porządku dziennym. Utrzymanie zasad sanitarnych na zapleczach graniczy z cudem, a kierownicy nie tylko przymykają oko na takie ekscesy, ale dają na nie pełne przyzwolenie. Czasem nawet zmuszają pracowników do tego, aby np. myć mięso czy wędliny, które nie powinny nigdy trafić na półki sklepowe.

Nie jest trudno zostać pracownikiem hipermarketu. Ogłoszeń pracy, w których poszukuje się kasjerek, merchandiserów (wykładaczy towarów i osób dbających o ekspozycję towarów na półce), sprzątaczy, czy też koordynatorów promocyjnych, jest co nie miara. Można je znaleźć wszędzie – w prasie, w Internecie, czy też w agencjach pośrednictwa. Najczęściej pracownicy hipermarketu pracują około 3-4 lat w jednym miejscu, po czym zwalniają się. Przyczyną takiej sytuacji jest to, że w większości przypadków praca w hipermarkecie oznacza po prostu pracę fizyczną, niejednokrotnie ciężką. Do tego dochodzą różne godziny pracy i niestety – nieuprzejmość klientów. Zarobki pracowników hipermarketów też nie są najwyższe. 

Z drugiej strony, praca w hipermarkecie jest w miarę łatwa i nie wymaga zaangażowania. Większość osób zatrudniających się w sklepach wielkopowierzchniowych, traktuje tą pracę jako tymczasową, w trakcie której szuka docelowego miejsca pracy.

Nieco inne wymagania odnośnie pracowników mają hipermarkety specjalistyczne, np. budowlane czy elektroniczne. W takim przypadku pracownik musi poznać rynki i produkty, które będzie sprzedawał. Musi więc stać się specjalistą od danego działu, a na szkoleniach spędza niestety sporo czasu.

Zwyczajny dzień pracy w hipermarkecie rozpoczyna się porządkowaniem działu, uzupełnieniem go o brakujące produkty i załatwieniem innych, pilnych spraw, do których zalicza się przeglądanie zgodności cen, sprawdzenie kodów produktów itp. Dalsza praca polega już wyłącznie na pomocy klientom.

Praca w markecie dla wielu osób będzie zbyt monotonna, zwłaszcza, jeśli znajdą zatrudnienie „na kasie”. Całodzienne kasowanie produktów i wysłuchiwanie mniej lub bardziej uzasadnionych skarg od klientów nie należy do przyjemności.

Praca w hipermarkecie jest dobrym wyjściem, jeśli ktoś szuka pracy tymczasowej i chce zarobić na podstawowe utrzymanie. Na dłuższą metę nie stwarza zbyt dobrych perspektyw rozwoju. Jest to swoista szkoła życia, w której pracownicy uczą się obsługi klienta. W kwestii nabywania doświadczenia w pracy z klientami, praca w hipermarkecie będzie idealna.  Człowiek uczy się tu asertywności, ale również uprzejmości w każdej sytuacji. Każdy klient wymaga uwagi i sądzi, że pracownik danego działu udzieli mu wartościowych porad. Stała praca w hipermarkecie oznacza monotonię, wieczne zmęczenie fizyczne i małe zarobki. Do tego dochodzi jeszcze brak czasu dla najbliższych. To podstawowe wady tej formy zarabiania pieniędzy.